Friendster Profile Flashback

1:50 a.m. Inabot na ako ng madaling araw sa harap ng laptop ko. Nag-iisip pa ako ng magandang entrada sa susunod kong sulatin at the same time, nagdadasal na din na sana yung chapter 1 ko ay makapasa na sa panlasa ng boss ko. Hindi matigil ang utak ko sa pagtakbo- sinyales na mukhang naka-recover na ako sa writer’s block ko kagabe. It was the ordeal of my life kapag sinusumpong ako ng writer’s block. Kulang na lang e tawagin ko ang mga demonyo este anghel, mawala lang ang writer’s block ko.

At habang busy pa ang isang side ng utak ko sa kakaisip ng entrada sa susunod kong gawain, naisipan kong bisitahin ang friendster profile ko na parang kay tagal ko ng di-nasilip. I have this thing about multi-tasking. I am a multi-tasking addict. Ewan ko ba. Parang di ako mabubuhay kung di sabay-sabay ang mga gawain ko. Nakakawindang pero nakakaenjoy na minsan e nakakastress talaga. Hay, talagang tatanda na ako nito. Hahaha…

Okay, so chineck ko na ang friendster profile kong inaamag na ata. During my college days, hindi ka “in” sa barkada kapag wala kang friendster profile. Ngayon, hindi ka “in” kapag wala kang facebook, tagged, twitter, linkedin, deviant art, digg etc. etc. pang account sa internet. Masasabi ko na din na taong internet na din ako – dahil sa dami ng accounts ko online at dahil na din sa nature ng work ko. Bihira na din ako lumabas ng bahay – senyales na may pagka-anti-social ako. Hindi ko kasi vibes ang neighbors kong tsismoso, tsismoso, intregero, at intregera. At ayaw ko sa mga kwentong bulok. In short, suplada ako sa personal. Pero pagdating sa internet, ewan ko ba, parang mas social pa ako. Haha..

So chineck ko nga ang friendster profile ko at voila, ang daming update mula sa aking friends. Tinignan ko ang update dun sa friendster group page ng highschool classmates namin. At surprisingly, nakaramdam ako na parang naiwanan na ata ng panahon or something. Nalaman ko through their profiles na yung iba e nag-asawa na, may anak na, mga OFW na, at yung ilan na tulad ko e SINGLE pa rin. Haha. Sinasabi ko na nga ba. Ako na naman e kasama sa the last man standing sa batch namin. Bwahaha.

Yung iba e naging teacher, pulis, engineer, nurse, call center agent, accountant, nanay, tatay o production operator. Nakakaaliw basahin ang mga profile nila. Minumura na nga ako ni Firefox dahil uber dami ng tabs ang nabuksan ko ng sabay-sabay. Si Vista naman e kulang na lang tadyakan ako dahil sa sobrang bilis ko magpindot ng kung ano-ano. Pati ang mouse ko e balak pang mag-resign. Haha.

May iba pa nga nagpost ng old highschool pictures namen. Shet! Ano ba yan! Nakita ko ang aking old highschool self. Ang makulit at madaldal kong imahe. Notorious na class sleeper lalo na sa time ng values at THE (Technology and Home Economics) pero alive alive kapag physics, chemistry, biology, english at social studies. (At least most of the time sa klase e gising ako. Hahah)

Makulay ang aking highschool life. Mas masaya pa kaysa sa college life. Masyadong stressful at uber sa competition ang college life ko dahil kailangan namin mag-maintain ng specific grade kada semester para di masibak mula sa kurso namin. Natawa ako sa highschool pictures ko. Halatang yun ang aking childish state na hanggang ngayon e parang kasama ko pa rin.

Maraming pagbabago ang nakita ko sa mga highschool classmates ko. Ang mga mukha na dati kong kasama sa kakulitan, kadramahan pag hindi pinansin ng crush, magkopyahan during exams (haha) at lahat lahat – ang laki ng pinagbago nila. Aside sa nagmature na ang mukha nila, napapaisip nga ako ng what if makasalubong ko ito sa kaye, e kilala pa ba nila ako?

Napaflashback ako habang nakita ko ang mga profiles nila. At habang busy ang isang side ng utak ko sa kakaisip ng entrada sa susunod kong writing chore, nagflashback ang isang side ng utak ko – flashback to good old high school memories. Totoo nga ang sinabi ng isang high school teacher ko dati – ang saya talaga ng high school life.

Nagka-idea tuloy ako na what if kung sumulpot ako bigla sa aking high school alma mater at magparamdam ulet sa institusyong naging saksi sa aking high school life? Haha…At baka mabulaga ang mga dati kong teacher doon. Hahah…

Viewed 425 times by 83 viewers

Tags: adolescence, friendster, high school life, life